Sərhədi keçə bilməyən qızıl meyvə
Cənubi Amerikanın sərt dağlıq ərazilərində parlaq narıncı pomidora bənzər unikal bir meyvə gizlənir. Yerli sakinlər tərəfindən "lulo" adlandırılan naranjilla meyvəsi bu yaxınlarda Kolumbiya və Ekvadora səfər edən turistlərin mütləq sınanmalı olamşn siyahısında birinci yerdədir. Lakin, dadına baxmaq asan olsa da, onu evə aparmaq demək olar ki, mümkün deyil.
Sfera.az bildirir ki, badımcankimilər ailəsinə mənsub olmasına baxmayaraq, naranjilla özünəməxsus tropik bir dad təqdim edir.
Bu meyvənin parlaq yaşıl, şirəli daxili hissəsi dünyanın heç bir meyvəsinə bənzəməyən unikal bir ətrə malikdir. Ən çox yayılmış tərifə görə, lulo limonun turşluğunu ananasın tropik dadları ilə birləşdirir. Turş, şirin və bir az acı tonların eyni vaxtda toxunması naranjillanı unudulmaz edir. Buna görə də regional bazarlara gələnlər təzə sıxılmış şirəni dadmaq üçün əvvəlcə növbəyə dururlar.
Bəs turistlər arasında bu qədər populyar olan bu meyvə niyə ölkədən ixrac edilə bilməz?
Təzə naranjilla ixracının qadağan edilməsinin iki əsas səbəbi var:
Naranjilla son dərəcə kövrəkdir: Meyvənin qabığı o qədər nazikdir ki, hətta ən kiçik bir zərbə ilə belə əzilə və tez xarab ola bilər. Yetişməmişdən əvvəl yığılsa belə, uzun daşınma proseslərinə tab gətirə bilmir. Naranjilla kənd təsərrüfatı təhlükəsizliyi üçün risk yaradır.
İkinci və ən vacib səbəb karantin qaydalarıdır. Əksər təzə meyvələr kimi, naranjillanın da zərərvericilər və xəstəliklərin daşınması potensial riski səbəbindən sərhədlərdən daşınmasına icazə verilmir. Ölkələr kənd təsərrüfatı biotəhlükəsizliyini qorumaq üçün ciddi tədbirlər görürlər.
Bu qadağa səbəbindən ekzotik dad axtaranlar yalnız pasterizə edilmiş şirə və ya dondurulmuş sellüloz kimi emal olunmuş məhsulları evə apara bilərlər. Lakin mütəxəssislər xəbərdarlıq edirlər ki, heç bir emal olunmuş forma təzə lulonun unikal, qızılı dadını əvəz edə bilməz. Buna görə də, naranjilla istənilən Cənubi Amerika səyahətinin unudulmaz bir hissəsi olaraq qalır, yalnız şəxsən yaşanan bir şey.
Aynil