Adları unutmaq fərdi problem kimi qəbul edilsə də, psixologiya ədəbiyyatında kifayət qədər yaygın bir idrak vəziyyəti kimi müəyyən edilir. Klinik yaddaş pozğunluqları ilə qarışdırılsa da, akademik məlumatlar fərqli bir mənzərə təqdim edir. Problem tez-tez yaddaşda deyil, kodlaşdırma və axtarış proseslərindəki zəifliklərlə əlaqədardır.

Sfera.az bildirir ki, adlar semantik məzmun daşımır. Onlar peşəkar məlumat, şəxsiyyət xüsusiyyətləri, həyat təcrübəsi məlumatları və ya funksional kateqoriyalar yaratmırlar.

Zehni sistem məlumatları semantik şəbəkələr vasitəsilə emal edir. Məna verməyən məlumatlar zəif əlaqələrlə kodlanır. Yadda saxlama mərhələsi səthi şəkildə baş verir.

Yaddaş prosesi iki əsas mərhələdə irəliləyir: kodlaşdırma və axtarış. Ad unudulması hallarının əksəriyyəti axtarış mərhələsində deyil, kodlaşdırma mərhələsində baş verir. Diqqətin yayınması, səthi qavrayış və zehni yüklənmə kimi amillər məlumatın keyfiyyətini aşağı salır. Zəif kodlanmış məlumat axtarış zamanı əlçatmaz olur. Problem yaddaş tutumu ilə deyil, idrak əlaqəsi yarada bilməməklə bağlıdır.

Zehni sistem daim məlumatları seçir. Qavrayış yükü artdıqca, filtrləmə mexanizmi daha aqressiv işləyir.

Səs-küy, izdihamlı mühit, çoxsaylı stimullar və rəqəmsal diqqətin bölünməsi kimi amillər məlumatın prioritet sırasını dəyişdirir.

Təqdimat zamanı diqqət sosial kontekstə, ətraf mühit stimullarına və idrak fəaliyyətinə yönəlir. Ad məlumatı aşağı prioritetli məlumatlar kimi təsnif edilir. Zehin funksional dəyəri olmayan məlumatları avtomatik olaraq arxa plana keçirir. Filtrləmə prosesi şüurlu şəkildə deyil, neyrokognitiv səviyyədə baş verir.

Diqqət sistemində selektivlik artdıqca kodlaşdırma keyfiyyəti azalır. Məlumat qısamüddətli yaddaşda qalır, uzunmüddətli yaddaşa ötürülməsi isə zəifləyir. Nəticədə unutma davranışı baş verir.

Yadda saxlama prosesi koqnitiv təzyiq altında funksiya itkisi ilə qarşılaşır.

Stress, sosial gərginlik və artan narahatlıq prefrontal korteks funksiyasını basdırır. Yaddaşa giriş yolları tıxanır. "Dilimin ucu" fenomeni bu mexanizm vasitəsilə izah olunur.

Təzyiq artdıqca giriş performansı azalır. Metakognitiv stress xatırlama proseslərini bloklayır. Zehni sistem müdafiə rejiminə keçir. Məlumat saxlanılsa belə, giriş təmin edilə bilməz. Klinik ədəbiyyatda xatırlama bloklanması kimi təyin olunan struktur məhz burada rol oynayır.

Normallaşdırma narahatlığın azalmasına səbəb olur. Emosional yük azaldıqca giriş yolları yenidən açılır. Zehin emal rejiminə qayıdır. Yaddaş sistemləri təbii iş rejiminə qayıdır.

Aynil

Psixologiya görə insanların adlarını daim unutmaq nə məna verir?