Bir fotoya baxırsınız: məşhur, bəlkə bir dost, bəlkə də internetdə gördüyünüz təsadüfi bir insan. Hər şey normal görünür. Gözlər, ağız yerində, ifadə adi. Hətta bir neçə saniyə baxıb davam edə bilərsiniz. Sonra kimsə deyir: "Bunu tərsinə çevir". Şəkil düzəldilir... və birdən mədəniz bir az burulur. Bir neçə saniyə əvvəl tamamilə normal görünən üz indi qəribə, narahatedici, demək olar ki, qorxuncdur. Hətta qəribədir: bu qorxunc detallar bayaqdan orada idi. Amma beyniniz onları fərq etmədi. Qavrayışımızla bağlı ən narahatedici kəşflərdən biri də burada rol oynayır: Tetçer effekti.

Sfera.az bildirir ki, Tetçer effekti beynimizin üzləri necə oxuduğunu, necə səhv etdiyini və əslində "avtopilot"da nə qədər işlədiyini göstərən kiçik, lakin təəccüblü bir təcrübədir.

1980-ci ildə psixoloq Peter Tompson o vaxtkı Britaniya Baş naziri Marqaret Tetçerin fotoşəklində kiçik, lakin şeytani bir dəyişiklik edib.

Fotoşəkil tərs çevrildikdə, o, gözləri və ağzı öz daxilində tərsinə çevirib. Nəticə? Tərs çevrilmiş fotoşəklə baxan insanların əksəriyyəti qəribə bir şey görməyib. Lakin fotoşəkil sağ tərəfi yuxarıya doğru yerləşdirildikdə, ortaya çıxan görüntü, demək olar ki, dəhşət filmindəki bir səhnə kimi idi. Çünki gözlər və ağız tərs çevrilmiş, üz isə sağ tərəfi yuxarıya doğru idi. Beyin dərhal "Bu səhvdir!" siqnalı verdi. Qəribəsi budur ki, bu səhv düz çevrildikdə belə var idi. Amma beyin bunu hiss etməyib.

Beynimiz üzləri necə oxuyur?

Fərdi hissələrə baxaraq üzləri tanımırıq. Gözlər, burun və ağız ayrıca "yoxlanılmır". Beynimiz üzləri vahid şəkildə, yəni hissələr arasındakı əlaqələr vasitəsilə qavrayır. Buna konfiqurasiya emalı deyilir.

Üz dik vəziyyətdə olduqda, gözlərlə burun arasındakı məsafə, ağzın gözlərə nisbətən mövqeyi, simmetriya və nisbətlər millisaniyə ərzində təhlil edilir. Lakin üz tərsinə çevrildikdə bu sistem çaşqınlıq yaradır. Beyin artıq bu əlaqələri düzgün şərh edə bilmir. Hətta detalları ayrı-ayrılıqda görsə belə, aralarındakı nizamı anlaya bilmir.

Tetçer effekti burada rol oynayır. Üz tərsinə çevrildikdə tərs gözlər və ağız "məntiqsiz" görünmür, çünki beynimiz üzü düzgün təhlil edə bilmir. Lakin, görüntü düzəldilən kimi sistem yenidən aktivləşir və səhv birdən üzə çıxır.

Bəs niyə bu qədər qorxuludur?

Çünki üzlər bizim üçün adi obyektlər deyil. Təkamül baxımından üz tanıma yaşamaq üçün vacibdir. Dost kimdir, təhlükə kimdir? Kədərli kimdir, qəzəbli kimdir? Bu məlumatı saniyələr ərzində üz ifadələrindən çıxarırıq.

Tetçer effekti beynimizdə ən etibarlı hesab etdiyimiz sistemlərdən birinin nə qədər asanlıqla manipulyasiya edilə biləcəyini göstərir. Üstəlik, bu manipulyasiya şüurlu olmadan baş verir. Başqa sözlə, beynimiz səhv bir şeyi "normal" adlandıra bilər.

Bu, görüntü özünü düzəldəndə yaşadığımız qəfil şoku izah edir. Beyin qəfildən bir ziddiyyətlə qarşılaşır.

Yalnız insanlar təsirlənirmi?

Maraqlıdır ki, tədqiqatlar bəzi primat növlərində oxşar təsiri göstərir. Bu, üz tanıma mexanizminin çox uzun bir təkamül tarixinə malik ola biləcəyini göstərir. Beləliklə, bu, sadəcə müasir insan beyninin bir qəribəliyi deyil; daha fundamental qavrayış sisteminin yan məhsuludur. Əslində, Tetçer effekti bizə bunu deyir: reallıq kimi qəbul etdiyimiz şey beynimizin ən yaxşı təxminidir, bəzən bu təxmin olduqca səhv ola bilər.

Aynil

Bir şəkil, iki reallıq: Beyni aldadanTetçer effekti